پاينده ( 1310 ) محمود پاينده ، فرزند محمد ، شاعر توانا و بلندآوازهء گيلان و طراح هنرمند و نويسندهء محقق ، كه در شعر نيز پاينده تخلص مىكند ، در سال 1310 هجرى شمسى در شهرستان لنگرود قدم به عرصهء هستى نهاد . تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در دبستان و دبيرستان داريوش همان شهر به پاى برد و چندى به كار آزاد پرداخت ، اما آن را متناسب با روحيه و ذوق خود نديد و از آن دست كشيد . پاينده در سال 1332 از زادگاه خود بيرون آمد و راهى تهران گرديد و در مؤسسه تبليغاتى آوازه به كار پرداخت و چون گرافيست و طراح و خوشنويس بود در اين مؤسسه او را استقبال كردند ، به‌طورىكه ابتكاراتش در طراحى موجب شكوفايى مؤسسه شد . وى درعين‌حال همكارى خود را با مطبوعات حفظ كرد و آثارش با امضاهاى : مان ، جغله ، م - پاينده ، و محمود به چاپ مىرسيد . پاينده شاعرى خوش‌قريحه و لطيف‌طبع است . او نه تنها در سرودن شعر فارسى مهارت دارد ، بلكه در سرايش اشعار محلى گيلكى از توانايى و استادى كامل برخوردار و اشعار گيلكى او ورد زبانهاى مردم منطقه گيلان است و موجب شهرت و معروفيت او شده است و كتاب " فرهنگ گيل و ديلم " او در ششمين جشنواره كتاب به‌عنوان بهترين كتاب سال شناخته شد و به دريافت جايزه نايل گرديد . پاينده در شعر و ادب مقام والايى دارد و از نظر خصوصيات اخلاقى و اجتماعى ، انسانى وارسته و خليق و خودساخته است و بيشتر اوقاتش صرف مطالعه و تحقيق و طراحى مىشود . از آثار و تأليفات چاپ‌شدهء اوست : 1 - گل عصيان ( مجموعهء شعر 1336 ) ، 2 - مثلها و اصطلاحات گيل و ديلم ( 1352 ) ، 3 - آيينها و باورداشتهاى گيل و